Przewodnik wędkarski -
Paweł Kołodziejczyk!

Na ryby z Garbusem!

Choć wędkowanie w miom przypadku nie jest rodzinną tradycją,to jednak moi wędkarscy nauczyciele od zawsze powtarzali mi, że wyssałem to z mlekiem matki a w sumie to chyba urodziłem się z wędką w dłoni, chociaż sam tego faktu nie pamiętam – z pewnością zajęty byłem rybami ...

Kilka słów o mnieNa ryby z Garbusem

Garbata wiosna

Jeziorowe potyczki

Marcowo kwietniowe połowy, co roku obfitowały w duże ilości łowionych okoni, lecz wielkość łowionych ryb nie przekraczała z reguły dwudziestu paru centymetrów. Zdarzały się pojedyncze nawet bardzo duże okazy, lecz nigdy nie były one główną atrakcją. Wczesną wiosną szczególnie, nie są one tak chętne do współpracy, jak mam to miejsce pod koniec maja czy z początkiem czerwca, kiedy złapanie kilku okoni powyżej czterdziestu centymetrów nie stanowi większego problemu.
Nawet te najmniejsze wczesną wiosną, często podskubują przynęty jakby trącały ją pyskiem, chcąc odstraszyć intruza, wkraczającego na ich teren. Jednak w wiosennym łowieniu garbusów jest coś urokliwego i tajemniczego. Zazwyczaj w czystych jeziorowych wodach, wędkarz, któremu uda się namierzyć ławicę, stojącą w bezruchu lub ewentualnie atakującą tylko to, co jest w pobliżu jej paszczy jest w stanie wyciągnąć kilka lub kilkanaście sztuk. Nawet niedoświadczony wędkarz jest w stanie trafić w takim stadzie, między popularnymi „garbuskami” jednego czy dwa trzydziesto lub czterdziesto centymetrowego dorodnego okonia, oczywiście wszystko na zasadzie czystego przypadku i niepisanego prawa nowicjusza wędkarskiego.

marcowy okoń

marcowy okoń

okonie po zejściu lodu są bardzo agresywne przez krótki okres

By łowić okonie w znacznych ilościach i niekoniecznie z chęci zabrania do konsumpcji, choć mięso ich jest smaczne, lecz tylko i wyłącznie dla samej przyjemności łowienia trzeba się odpowiednio przygotować dobierając sprzęt. A zatem zacznijmy od początku, czyli od kija.
Wędzisko idealnie nadające się do połowu okoni to oczywiście wędka z czułą szczytówką, choć nie koniecznie popularną i pospolitą wklejanką. Z wagą wyrzutu nie przekraczającą 15 a najlepiej 10 gram. O zdecydowanie krótkim dolniku, który ułatwiał będzie często wykonywane rzuty w każdą stronę i każdym sposobem. A delikatna i czuła szczytówka nie tylko wskaże nam wszelkie podskubywanie czy trącenia przynęty, lecz będzie też idealnie pokazywać wszelkie nierówności terenu, zatopione drzewa, kamienie czy też wodną roślinność, między którą będziemy łowić. Na rynku wędkarskim jest wiele takich kijów, ale to temat na osobną publikację.

irlandzki garbus

irlandzki garbus

na wyspie okonie biorą zawsze podobnie kilkunasto gramowa główka i 8 centymetrowy fishunter

Z tak dobranym wędziskiem już po kilkudziesięciu oddanych rzutach nawet początkujący wędkarz z odrobiną wędkarskiej wyobraźni będzie w stanie odróżnić skubnięcia okonia od trącenia przynęty o łodygę jakieś rośliny. Jeżeli chodzi o długość to tutaj ogromne znaczenia ma czy będziemy wędkować z brzegu czy ze sprzętu pływającego? Jeżeli zamierzamy wędkować z łodzi czy pontonu to stanowczo wygodniej będzie nam operować kijem nie dłuższym jak 240 cm przy minimalnej długości, 180 centymetrów, którą polecałbym tym bardziej doświadczonym wędkarzom, tym bardziej, jeśli miałby być to jednoskładowy kij zwany też monoblankiem. Natomiast przy połowach z brzegu stanowczo zalecam minimalną długość 270 cm nawet do 300 cm, oczywiście w zależności od łowiska.
Kołowrotek nie powinien być duży, lecz posiadać większą, szeroką szpulę, na którą zmieścimy, co najmniej 150 metrów żyłki bądź plecionki. Tym mniej doświadczonym polecałbym nieco grubszą np. 0,18. Ale z reguły stosuje się 0,16, która w zupełności wystarcza, no chyba, że zamierzamy łowić coś jeszcze innego? Oddanie rzutu trzy czy pięcio gramową główką na odległość kilkunastu metrów nie powinno jednak stanowić żadnego problemu, nawet przy nieco za grubej. Osobiście preferuję jak najmniejsze wartości i generalnie od żyłek wolę plecionki. Do łowienia wiosennych pasiaków mam zawsze dwie szpule z plecionką 0,04 i 0,08, które w zupełności mi wystarczają przy połowach nawet tych największych okazów, choć w rezerwie jest zawsze żyłka, która czasami jest nie zastąpiona.

wiosenny okoń

wiosenny okoń

kopyto w naturalnych kolorach na kilku gramowej główce to okoniowy kiler na późną i ciepłą wiosnę

W zależności od rodzaju łowiska i jego czystości, czyli np. braku zaczepów staram się stosować jak najcieńszą linkę. Nie można zapomnieć o hamulcu, który powinien dać się łatwo regulować i winien być precyzyjny a najlepiej wielotarczowy. No i oczywiście ciężar kołowrotka nie powinien być duży, bo po całym dniu machania wędką ze zbyt ciężkim kołowrotkiem, wieczorem nie będziemy w stanie utrzymać kubka z herbatą – to oczywiście żart, choć po części odzwierciedlający nasz stan fizyczny, do jakiego możemy się doprowadzić. Nie będziemy mieć również z tego żadnej przyjemności a przecież o to nam przede wszystkim chodzi.
Przynęty, których używam w wiosennych połowach to przede wszystkim gumowe ripery, twistery lub wszelkiego rodzaju „silikonowe” wabiki, których nie brakuje na naszym rynku. Rzadziej, wobler czy obrotówka, ponieważ z wieloletniego doświadczenia i obserwacji wynika, że okonie w tym czasie wykazują dużo mniejsze lub całkowity brak zainteresowania tymi przynętami. Nie ma reguły ani żadnych sprawdzonych wzorów kolorystycznych, które mógłbym z pełną odpowiedzialnością zaproponować.

portret garbusa

portret garbusa

duże okonie chętnie gustują w większych przynętach

Osobiście wyznaję zasadę, że przy połowach okoni podstawową regułą jest jej brak. Chociażby tylko ze względu, iż są to naprawdę chimeryczne ryby a dowodów na to przytaczać mógłbym bez końca. Po namierzeniu na łowisku stada, ustalenie koloru, który będzie skuteczny poprzez ciągłą zmianę przynęt aż do momentu „wstrzelania się z kolorem”. Objawia się to z reguły wyciąganiem przynajmniej, w co drugim lub co trzecim rzucie okonia. W ten sposób osiągam pewność, że to właśnie trafiłem ten właściwy kolor. Podstawową wielkością przeze mnie używaną jest oczywiście dwu calowy silikonowy wabik. Drugą, choć rzadziej używaną wielkością jest trzy calowy twister, który często skracam o pierwsze trzy lub cztery „żeberka” by uzyskać mniejszego twistera z dużym ogonkiem. To samo tyczy się riperów i kopyt. Jeżeli chodzi o wielkość stosowanych do nich główek i haków to w zależności od głębokości łowiska, na jakim łowię, stosuję od 1 do 8 grama, na hakach w przedziale od 2/0 do 4/0.
Jestem raczej zwolennikiem cierpliwego oczekiwania i naturalnego opadania przynęty na dno, który bardzo często skutkuje uderzeniem z tak zwanego „pierwszego opadu” i to przez te największe. Wiem, że ta metoda nie ma wielu zwolenników, bo kto wytrzyma opad 3 gramowej główki na 8 metrach? Wracając do kolorystyki warto zaopatrzyć się, choć w podstawowe kolory po parę sztuk od bieli przez perłowe, wszelkie przezroczyste z różnymi dodatkami, herbaciane, musztardowe. Nie może zabraknąć oczywiście kolorów motoroil czy wszelkiego rodzaju fioletów i denaturatów, czerwonych lub czarnych. Jednym słowem najlepiej jest posiadać całą gamę kolorystyczną, a czym więcej tym większe możliwości wyboru. To samo tyczy się riperów i kopytek od podstawowych białych czy perłowych z czarnym grzbietem poprzez wszelkie ich odmiany w różnych barwach i odcieniach.

późno wiosenny okoń

późno wiosenny okoń

wczesny świt to jedna z wielu pór dnia dobrych na duże okonie

Gdzie szukać garbatych?
Moimi ulubionymi wiosennymi łowiskami okoni są przede wszystkim wody stojące lub bardzo wolno płynące np. przepływowe jeziora. Rzadziej wybieram rzeki ze względu na to, iż znaczniej trudniej jest je tam namierzyć, co nie oznacza, że nie można ich tam złowić. Typowymi miejscami, w których można spodziewać się okoni będą na pewno wszelkie podwodne górki, blaty czy ostre stoki brzegów. Choć nie zawsze, ale dosyć często udaje się je namierzyć w nie głębokich zatokach porośniętych wszelką roślinnością, wśród której o tej porze roku do tarła grupuje się płoć, wzdręga czy ukleja.
Często też zdarzało mi się dostrzec całe stada goniące za drobnicą, które wychodziły na znaczne płycizny tam gdzie nikt raczej ich by się nie spodziewał. Te wszędobylskie i kapryśne ryby z nieznanych nikomu przyczyn potrafią na przykład żerować tylko w jednym miejscu i to w bardzo krótkim czasie.
Tak dla przykładu stojąc kiedyś między dwoma oddalonymi od siebie o kilkanaście metrów pomostami na jednym z nich już dobre dwie godziny bez żadnego efektu, na drugim już po kilkunastu rzutach miałem dwa a może nawet trzy, między którymi trafiały się okonie nawet ponad trzydzieści centymetrów.
Połowy okoni to przede wszystkimi wieczne ich poszukiwanie i próby odgadnięcia przez wędkarza, na co w danej chwili największy „cwaniak” może mieć ochotę. Życząc wszystkimi jak największych okazów oczywiście poza tymi łowionymi systematycznie najpopularniejszymi „garbuskami” życzę również ogromnej cierpliwości i wytrwałości, której mnie osobiście nauczyły te ryby. Bo tak jak inne ryby, można scharakteryzować i określić w kilku czy kilkunastu zdaniach tak wokół okoni szczególnie tych największych kryje się jakaś zasłona mrocznej tajemnicy
Pozdrawiam i do zobaczenia gdzieś nad wodą
Paweł GARBUS Kołodziejczyk

Zobacz podobne artykuły:

Klasycznie i po nowemu

W poprzednim artykule „Sandacze na gumy” opisałem kilkanaście wybranych rodzajów silikonowych wabików i choć nie udało mi się opisać wszystkich jakie bym chciał, nie wspominając wszystkich z jakimi się spotkałem lub jakie można nabyć, uwagę skupiłem na tych najczęściej przez mnie stosowanych, które na co dzień pozwalają mi efektywnie łowić ryby....

Zobacz więcej...

Kwiecień w maju

Tegoroczna zima pokazała pazury i nakazała pokornie czekać aż się wyszaleje, jednak w końcu odpuściła. W połowie kwietnia nadeszły cieplejsze dni tak więc bez wahania zwodowałem łódź i wyruszyłem na wiosenny rekonesans oczywiście z myślą o okoniach. Po kilku godzinnym rozpoznaniu stwierdziłem jednoznacznie, że to jeszcze nie ten czas. Echosonda wciąż pokazywała zaledwie sześć stopni temperaturę wody. Do tego wszystkiego ryby wciąż stały na zimowiskach, czyli pierwsze ławice zaczynały się od co najmniej od ośmiu...

Zobacz więcej...

Nocne okonie

Kilka lat temu swoją uwagę skupiłem na nocnych sandaczach i z uporem maniaka łowiłem noc w noc przez ponad trzy miesiące. Bywając na wodzie codziennie, stwierdziłem pewną prawidłowość, która zmieniła wręcz wywróciła całą moją dotychczasową wiedzę o okoniach, które skutecznie łowiłem w dzień a okazało się że jeszcze lepiej można je łowić w nocy....

Zobacz więcej...

Nocne żniwa

Jesień to czas spinningowych żniw i nie ważna jest pora. Pierwsze chłodniejsze noce mobilizują praktycznie wszystkie drapieżniki do aktywnego żerowania, czując w „ościach” zbliżającą się zimę obżerają się na potęgę. Ten właśnie długo wyczekiwany czas „wielkiej wędkarskiej obfitości” poświęcam przede wszystkim sandaczom, jednak, od kiedy odkryłem moje jeziorowe eldorado próbuję swych sił na tych najtrudniejszych, czyli leniwych, chimerycznych mętnookich psach w stojące wodzie. I choć wielu lekceważy sobi...

Zobacz więcej...

Garbata wiosna

Marcowo-kwietniowe połowy, co roku obfitowały w duże ilości łowionych okoni, lecz wielkość łowionych ryb nie przekraczała z reguły dwudziestu paru centymetrów, zdarzały się pojedyncze nawet bardzo duże okazy, lecz nigdy nie były one główną atrakcją. Wczesną wiosną jednak nie są one tak chętne do współpracy, jak mam to miejsce już pod koniec maja czy z początkiem czerwca. ...

Zobacz więcej...

Projekt, realizacja i support techniczny - VIKINGSoft